بغا نزديك به چهل شب در جنفا بماند كه دهكده اى است در مرز ولايت شام ، مجاور حجاز ، آنگاه با كسانى از مردم بنى مره و فزاره كه به چنگش افتاده بودند ، سوى مدينه بازگشت . در اين سال جمعى از طوايف و فزاره و اشجع به نزد بغا شدند كه وى كسان سوى آنها و نيز سوى بنى ثعلبه فرستاده بود . وقتى بنزد وى شدند ، چنان كه گفته‌اند به محمد بن يوسف جعفرى دستور داد كه قسمهاى مؤكدشان داد كه هر وقت آنها را خواست از وى باز نمانند كه قسم ياد كردند . آنگاه به طلب بنى كلاب به ضريه رفت و فرستادگان خويش را به نزد آنها روان كرد و چنان كه گفته‌اند نزديك سه هزار كس از آنها بنزد وى فراهم آمدند كه نزديك به هزار و سيصد كس از آنها را كه تباهى افكنان بودند بداشت و باقى مانده را رها كرد ، آنگاه بداشتگان را به مدينه برد و در خانهء يزيد بن معاويه بداشت . آنگاه بغا سوى مكه رفت و آنجا ببود تا در مراسم حج حضورى يافت ( 135 و بنى كلاب همچنان بداشته بودند و در مدت غيبت بغا خبرى به آنها داده نشده بود ، تا وقتى به مدينه بازگشت . وقتى به مدينه رسيد كس از پى قسم ياد كردگان ثعلبه و اشجع و فزاره فرستاد ، كه اجابت وى نكردند و در آفاق پراكنده شدند ، كس به تعقيبشان فرستاد كه به بسيار كس از آنها دست نيافت . در اين سال به بغداد در حومهء عمرو بن عطاء ، قومى به جنبش آمدند و براى احمد ابن نصر خزاعى بيعت گرفتند . سخن از سبب جنبش گروهى از بغداديان و سرانجام كار آنها و كار احمد بن نصر سبب آن بود كه مالك بن هيثم خزاعى از نقيبان بنى عباس بوده بود ، نوادهء وى احمد بن نصر بن مالك چنان بود كه محدثانى چون يحيى بن معين و ابن دورقى و ابن خيثمه به نزد وى مىشدند ، نصر به سبب منزلتى كه پدرش در دولت بنى عباس